"If" by Rudyard Kipling

If you can keep your head when all about you, ※ Are losing theirs and blaming it on you;
If you can trust yourself when all men doubt you, ※ But make allowance for their doubting too;
If you can wait and not be tired by waiting, ※ Or, being lied about, don't deal in lies,
Or, being hated, don't give way to hating, ※ And yet don't look too good, nor talk too wise;

If you can dream - and not make dreams your master; ※ If you can think - and not make thoughts your aim;
If you can meet with triumph and disaster ※ And treat those two imposters just the same;
If you can bear to hear the truth you've spoken ※ Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to broken, ※ And stoop and build 'em up with wornout tools:

If you can make one heap of all your winnings ※ And risk it on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings ※ And never breath a word about your loss;
If you can force your heart and nerve and sinew ※ To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you ※ Except the Will which says to them: «Hold on!»

If you can talk with crowds and keep your virtue, ※ Or walk with kings - nor lose the common touch;
If neither foes nor loving friends can hurt you; ※ If all men count with you, but none too much;
If you can fill the unforgiving minute ※ With sixty seconds' worth of distance run,
Yours is the Earth and everything that's in it, ※ And - which is more - you'll be a Man my son!

Αν να κρατάς καλά μπορείς το λογικό σου, όταν τριγύρω σου όλοι ※ τάχουν χαμένα και σ' εσέ της ταραχής τους ρίχνουν την αιτία.
Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς τον ίδιο τον εαυτό σου όταν ο κόσμος ※ δε σε πιστεύει κι' αν μπορείς να του σχωρνάς αυτή τη δυσπιστία.
Να περιμένεις αν μπορείς δίχως να χάνεις την υπομονή σου, ※ κι' αν άλλοι σε συκοφαντούν να μην καταδεχτείς ποτέ το ψέμμα,
κι' αν σε μισούν, εσύ ποτέ σε μίσος ταπεινό να μην ξεπέσεις, ※ μα να μην κάνεις τον καλό η τον πολύ σοφό στα λόγια.
Αν να ονειρεύεσαι μπορείς και να μην είσαι δούλος των ονείρων, ※ αν να στοχάζεσαι μπορείς δίχως να γίνει ο στοχασμός σκοπός σου,
αν ν' αντικρύζεις σου βαστά το θρίαμβο και τη συμφορά παρόμια ※ κι' όμοια να φέρνεσαι σ' αυτούς τους δυό τυραννικούς απατεώνες,
αν σου βαστά η ψυχή ν' ακούς όποιαν αλήθεια εσύ είχες ειπωμένη, ※ παραλλαγμένη απ' τους κακούς, για να ναι για τους άμυαλους παγίδα
ή συντριμένα να θωρείς όσα σούχουν ρουφήξει τη ζωή σου ※ και πάλι να ξαναρχινάς να χτίζεις μ' εργαλεία πούναι φθαρμένα.
Αν όσα αποχτήσες μπορείς σ' ένα σωρό μαζύ να τα μαζέψεις ※ και δίχως φόβο, μονομιάς κορώνα η γράμματα όλα να τα παίξεις
και να τα χάσεις και απ' αρχής, ατράνταχτος να ξεκεινήσεις πάλι ※ και να μη βγάλει και μιλιά γι' αυτό τον ξαφνικό χαμό σου.
Αν νεύρα και καρδιά μπορείς και σπλάχνα και μυαλό όλα να τα σφίξεις ※ να σε δουλέψουν ξαναρχής, κι' ας είναι από πολύν καιρό σωσμένα
και να κρατιέσαι πάντα ορθός, όταν δεν σούχει τίποτε απομείνει ※ παρά μονάχα η θέληση, κράζοντας σε όλα αυτά «βαστάτε».
Αν με τα πλήθη να μιλάς μπορείς και να κρατάς την αρετή σου, ※ με βασιλιάδες να γυρνάς, δίχως απ' τους μικρούς να ξεμακρύνεις.
Αν μήτε φίλοι, μήτ' εχθροί μπορούνε πιά ποτέ να σε πειράξουν, ※ όλο τον κόσμο αν αγαπάς, μα και ποτέ παρά πολύ κανένα.
Αν του θυμού σου τις στιγμές, που φαίνεται αδυσώπητη η ψυχή σου, ※ μπορείς ν' αφήσεις να διαβούν την πρώτη ξαναβρίσκοντας γαλήνη,
δική σου θάναι τότε η Γη, μ' όλα και μ' ό,τι πάνω της κι' αν έχει ※ και κάτι ακόμα πιο πολύ: Άντρας αληθινός θάσαι, παιδί μου.

Μετάφρασις Νίκου Καρβούνη